Στη νοτιοδυτική πλευρά της Σύρου, σ’ ένα ήρεμο τοπίο, όπου εναλλάσσονται λόφοι και μικρές κοιλάδες, απλώνει την ιστορία και τις ομορφιές της η Ποσειδωνία, «Το αριστοκρατικό θέρετρο του νησιού».


Ποσειδωνία – Ντελαγκράτσια

Το χωριό που διατήρησε το παλιό του όνομα, παρά την αρχαιοπρεπή μετονομασία, έγινε το πιο πολυσύχναστο θέρετρο από τα μέσα του 19ου αι. όταν οι αστοί αναζήτησαν τη θάλασσα και άφησαν τις πευκόφυτες εκτάσεις. Μάλιστα το 1880 οι Ερμουπολίτες σχεδίαζαν να συνδέσουν τον οικισμό με την Ερμούπολη με σιδηρόδρομο.
Στην Ποσειδωνία το κλασικό συριανό ύφος είχε εγκαταλειφθεί και οι επαύλεις θύμιζαν εξοχικά της Κηφισιάς. Από τις πολλές επαύλεις ξεχωρίζουν εκείνες των οικογενειών: Ψιακή: (κατασκηνωτικό κέντρο Αγ. Παύλος), Βαλμά :με τον εντυπωσιακό κόκκινο πύργο, Τσιροπινά (πρώην δημαρχείο Ποσειδωνίας): με ιδιόμορφη στέγη και βεράντα σε πυλώνες, Λαδόπουλου: με παραστάδες από πωρόλιθους και τουβλάκια, Γεωργιάδη (νυν Κουλούρη): σε ύφος πυργόσπιτου, Αράγκη: νεοκλασική με πήλινα κάνιστρα και στηθαίο, Κεχαγιά και Φουστάνου. Η Λέσχη της Ποσειδωνίας, σε κεντρικό σημείο, ολοκληρώθηκε το 1913 και λειτουργεί ακόμα ως εντευκτήριο.
Αξίζει να περιηγηθεί κανείς και να ανακαλύψει τα νεοκλασικά του χωριού που μαρτυρούν τις ένδοξες στιγμές του, αλλά δεν πρέπει να παραλείψετε και την εξόρμηση στις αμμουδερές παραλίες, του Φετουρή, τις πολυσύχναστες Αγκαθωπές και το Κόμητο με την εγκαταλειμμένη έπαυλη Διακκάκη.